นิทรรศการ วีดีโอจัดวาง 2012-2555,2556,2557
โดย กรกฤต อรุณานนท์ชัย
ณ หอศิลป์บ้านจิม ทอมป์สัน
วันที่ 1เมษายน – 10กันยายน 2559

ศิลปินเสวนาวันที่ 1 เมษายน 2559 เวลา17.00น. ณ ห้องไอยรา
เปิดนิทรรศการ เวลา18.30 น.
 
       
   

 

หอศิลป์ บ้านจิม ทอมป์สัน ภูมิใจเสนอนิทรรศการ 2012-2555,2556,2557 ผลงานวีดีโอจัดวาง โดย กรกฤต อรุณานนท์ชัย ศิลปินไทยที่อาศัยอยู่ในนิวยอร์ค เป็นที่จับตามองในโลกศิลปะ เป็นคน รุ่นใหม่ที่ใช้สื่อการทำงานแบบหลากหลาย และกำลังมีชื่อเสียงโด่งดังในระดับนานาชาติ นิทรรศการครั้งนี้นับเป็นการแสดงผลงานเดี่ยวครั้งแรกของกรกฤตในประเทศไทย หลังจากการแสดงเดี่ยวในปี ค.ศ. 2014 ที่ MoMA P.S.1 นิวยอร์ค ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นสถาบันศิลปะร่วมสมัยที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และ Palais de Tokyo พิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัย ประจำกรุงปารีส และ UCCA Ullens Center for Contemporary Art, ปักกิ่ง, ประเทศจีน เขาสังเคราะห์ข้อมูลหลายๆ ส่วนจากประสบการณ์ส่วนตัวที่อยู่ทั้งสองฝั่งของโลก คือโลกตะวันตกและตะวันออก เทคโนโลยี (โลกอินเตอร์เน็ต และโซเชียลมีเดีย) รวมทั้งวัฒนธรรมป๊อบคัลเจอร์ ศาสนาพุทธ และลัทธิบูชาผี ด้วยการใช้เทคนิคและสื่อหลากหลาย เช่น จิตรกรรม การแสดงสด และ งานวีดีโอ ที่ตั้งคำถามต่อความเป็นศิลปะ ความสัมพันธ์ระหว่างศิลปะกับชีวิต ความจริงและเรื่องแต่งรวมทั้งวิทยาศาสตร์ สิ่งแวดล้อมกับอนาคตของเรา

กรกฤตเชื่อว่ายีนส์เป็นวัสดุที่มีความเป็นสากลเป็นผ้าสวมใส่ที่แพร่หลายในทั่วโลกศิลปินทำงานจิตรกรรมโดยใช้ผ้ายีนส์ที่มีการฟอกขาวและเริ่มต้นจากการจุดไฟเผา ในการเผาไหม้เปรียบเสมือนการเปลี่ยนแปลงวัตถุไปเป็นงานจิตรกรรมเขาเริ่มทำงานด้วยเดอร์นิม (ผ้ายีนส์) และเรียกตัวเองว่าเป็น จิตรกรที่ทำงานเดอร์นิม (denim painter) จากความคิดที่ว่า "หากผ้าใบ(canvas) ซึ่งมีแหล่งกำเนิดจากโลกตะวันตก เป็นรากฐานของประวัติศาสตร์ของการสร้างงานจิตรกรรม ผ้ายีนส์ก็เป็นประวัติศาสตร์ที่ขนานกับโลกาภิวัฒน์ แรงงาน และอิทธิพลของตะวันตก ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง บางทีเรื่องเล่าของจิตรกรที่ทำงานกับยีนส์ ก็อาจทำให้ยีนส์กลายเป็นรากฐานประวัติศาสตร์ของเขาด้วยเช่นกัน” ในช่วงเวลา 4 ปีที่ โครงการนี้ได้เติบโตขึ้น งานจิตรกรรมผ้ายีนส์นั้นได้มีการเปลี่ยนแปลงไปกับคาแรคเตอร์ (Character) ของตัวศิลปินในวิดีโอ ราวกับว่าเป็นการเติบโตเพื่อค้นหาตัวเองของมนุษย์ทั่วไป เนื้อหาในผลงานของกรกฤตมักจะเป็นการเชื่อมต่อทางอารมณ์ (Emotional Connection) ที่มองเวลาไม่เป็นเส้นตรง และ เชื่อว่าการเปลี่ยนแปลงอยู่ในธรรมชาติของมนุษย์และทุกๆสิ่งในจักรวาลนี้โดยได้มีการดึงประเด็นต่างๆ ในโลกปัจจุบัน อาทิเช่น ข่าวจากสื่อโทรทัศน์และโซเซียลมีเดียสอดขึ้นมาระหว่างการเล่าเรื่อง ที่ไม่ต่อเนื่อง ซึ่งโดยส่วนใหญ่ล้วนเกิดขึ้นจากความสนใจในทฤษฎีต่างๆ แล้วนำมาวิเคราะห์เพื่อหาความหมายในแบบของตัวเอง ไม่เพียงแต่การสร้างงานศิลปะที่อยู่ตรงกลาง แต่ความต้องการของเขา คือ การสร้างสถานะระหว่างกลางทางจิตใจ ด้วยการคิด การไตร่ตรอง และการเชื่อ โดยก้าวข้ามทัศนคติด้านลบด้านใดด้านหนึ่งที่เคยมีในจิตใจไปสู่การสร้างทัศนคติใหม่ๆ


2012-2555, 2012, Video Still; Courtesy of the artist

งาน 2012-2555,2556,2557 เป็นผลงานวีดีโอจัดวาง (Video Installation) 3 ใน 4 ภาค ของผลงานศิลปะการแสดงสดและวีดีโอที่ใช้เวลาในการผลิต 3 ปี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555-2557 ผลงานแต่ละภาคตั้งชื่อตามปีที่ผลิตผลงาน (เป็นการเล่นเรื่องเวลา ของปฎิทินแบบพุทธและตะวันตก) และจะมีช่วงเวลาในการผลิตแต่ละชิ้นห่างกันประมาณหนึ่งปี เป็นการนำเสนอพื้นที่ตรงกลางระหว่างวัฒนธรรมสองขั้วทั้งฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตกที่ศิลปินมีสถานะเกี่ยวข้องด้วยท่ามกลางยุคสมัยโลกาภิวัฒน์ที่มีการเชื่อมต่อผ่านระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ต

ในผลงานชุด 2012-2555 เป็นการรวมประสบการณ์ชีวิตของศิลปิน หลายๆส่วน ที่มีความซับซ้อน และหลากหลายเข้าไว้ด้วยกัน ทั้งครอบครัว การทำงาน เพื่อน และการใช้ชีวิตระหว่าง ประเทศไทยและสหรัฐอเมริกา ผลงานจึงสะท้อนลักษณะเฉพาะของตัวศิลปินที่เติบโตมาในวัฒนธรรม ที่ผสมปนเป ที่มีความลุ่มหลงในแฟชั่นยีนส์และปรารถนาจะเป็นจิตรกร ความชื่นชอบในการบันทึกภาพด้วยอุปกรณ์ดิจิตอล รวมไปถึงการตั้งคำถามต่อการตีความเชิงพุทธศาสนาในประเทศไทยท่ามกลางบริบทโลก ความเป็นวิทยาศาสตร์และลัทธินับถือผี ทุกอย่างถูกร้อยเรียงเป็นความสัมพันธ์ที่ต้องการจะเชื่อมโยงสิ่งต่างๆ อีกหลายสิ่งเข้าไว้ด้วยกัน ความชื่นชอบเกี่ยวกับผ้ายีนส์ผนวกกับความต้องการที่จะเป็นศิลปินงานจิตรกรรม จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ผลักดันให้กรกฤตเชื่อมต่อประวัติศาสตร์ศิลปะขึ้นมาใหม่ในแบบฉบับของตนเอง


2012-2555, 2012, Video Still; Courtesy of the artist

ผลงานชิ้นที่สอง 2556, เป็นการตั้งคำถามต่อความหมายของศิลปะและการตระหนักรู้ถึงความเป็นตัวตนของเขา โดยศิลปินได้ดึงเอาโควตของ อ.ศิลป์ พีระศรี จากหน้าเฟซบุค และคลิปวิดีโอการแสดงบอดี้ เพนท์ติ้ง ของ ดวงใจ จันทร์สระน้อย จากรายการไทยแลนด์ ก็อตทาเล้นท์ ซึ่งเป็นคลิปอื้อฉาว ที่ต่อมาได้นำไปสู่การสนทนาของศิลปิน เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ที่ออกมาให้สัมภาษณ์พิธีกรชื่อดังต่อความหมายของศิลปะ

และ งาน 2557 (Painting with history in a room filled with men funny names 2) กรกฤตทำลายพื้นที่สองขั้ว คือตะวันออก และตะวันตก โลกของความเป็นศิลปะชั้นสูง และ ชั้นต่ำ โลกทางโลกและทางธรรม รวมทั้งตั้งคำถามต่อความหมายของความเป็นจริงแท้ของประสบการณ์ (authentic experience) และการที่อยู่เหนือความเข้าใจ (transcendent) ที่อยู่บนฐานของความอลังการณ์ โดยนำเสนอการเดินทางของศิลปินและฝาแฝดของเขา กรพัฒน์ ไปสู่เส้นทางระหว่างวัฒนธรรมป๊อบปูล่าร์ และจิตวิญญาณ โดยใช้การไปเที่ยววัดร่องขุ่น เชียงราย เป็นตัวเดินเรื่อง ศิลปินถ่ายทำงานชิ้นนี้เหมือนมิวสิค วิดีโอ และนำเอาผลงานปีก่อน ประกอบด้วยบอดี้ เพนท์ติ้งเข้าไปอยู่ในงานอีกด้วย เขาตั้งคำถามว่าหากพุทธศาสนาเปรียบเป็นจิตใต้สำนึกของเมืองไทย และ อุตสาหกรรมทางเพศเปรียบเหมือนกับจิตไร้สำนึก หากจะนำเอาสำนึกทั้งสองส่วนมาเจอกันโดยใช้ผลงานจิตรกรรมเป็นพื้นที่ตรงกลางจะได้หรือไม่

นอกจากงานผลงานชุดไตรภาคแล้ว กรกฤต ยังแสดงผลงานวีดีโอที่สร้างขึ้นระหว่างชิ้น 2556 และ 2557 Painting with history in a room filled with men funny names 1 เป็นสมมุติฐานห้องๆ หนึ่งที่อยู่ตรงกลางระหว่างห้องสองห้อง ในห้องแรก ศิลปิน และเพื่อนๆ ของเขาที่กำลังนั่งสูบบุหรี่ และพูดคุยกันถึงเรื่องชีวิต กับอีกห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องแห่งประวัติศาสตร์ของ Abstract Painting ที่เต็มไปด้วยผู้ชายที่ส่วนใหญ่เป็นคนผิวขาว จุดเริ่มต้นของวิดีโอชิ้นนี้ คือ บทสนทนาระหว่างศิลปินกับอาจารย์ฝ่ายปกครองในโรงเรียนมัธยมที่ศิลปินศึกษา


2556, 2013, Video Still; Courtesy of the artist

 


2012-2555, 2012, Video Still; Courtesy of the artist



2556, 2013, Video Still; Courtesy of the artist



2557, 2014, Video Still; Courtesy of the artist

ขอเชิญร่วมรับชมนิทรรศการ วีดีโอ และศิลปะจัดวาง2012-2555,2556,2557 ได้ที่หอศิลป์ บ้านจิม ทอมป์สัน ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน – 10 กันยายน 2559 เวลา 9.00 - 20.00 น. (ไม่เสียค่าใช้จ่ายในการเข้าชม)
สอบถามรายละเอียดเพิ่มได้ที่ โทร. 02.612.6741 อีเมล์ artcenter@jimthompsonhouse.com
FB: The Jim Thompson Art Center // www.jimthompsonartcenter.org

เกี่ยวกับศิลปิน:
กรกฤต อรุณานนท์ชัย เกิดปี 2529  ที่กรุงเทพฯ หลังจาก กรกฤต จบการศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และโรงเรียนนานาชาติ ในกรุงเทพ ปี พ . ศ .2548 เขาได้ไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา ที่สถาบันศิลปะและการออกแบบ โรด ไอส์แลนด์ และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ผลงานศิลปะของกรกฤตที่ผ่านมามีดังต่อไปนี้นิทรรศการเดี่ยว (It’s Always the Same) C L E A R I N G  บรัสเซลล์ เบลเยี่ยม  (2556),   และ  Painting with history in a room filled with men with funny names, C L E A R I N G นิวยอร์ก สหรัฐ  (2556)  และ  Performance at the Museum, Museum of Modern Art in Warsaw, Warsaw, PL2557 (Painting with History in a Room Filled with Men with Funny Names 2) (with KorapatArunanondchai) ,Carlos/Ishikawa  ลอนดอน ประเทศอังกฤษ  (2557)   และ  Letters to Chantri #1: The l ady at the door/The gift that keeps on giving (with Boychild), The Mistake Room,  ลอสแอนเจลิส สหรัฐ  (2557)  และ  KorakritArunanondchai, MoMAP.S.1 นิวยอร์ก สหรัฐ  (2557) KorakritArunanondchai : Painting with history in a room filled with people with funny names 3, Palais de Tokyo, Paris (2558), KorakritArunanondchai: 2558., Ullens Center for Contemporary Art (UCCA) Peking, PRC (2558) ผลงานนิทรรศการกลุ่ม  Double Life, Sculpture Center,  นิวยอร์ก สหรัฐ  (2555)   และ  Columbia MFA Thesis Exhibition, Fisher Landau Center for Art  นิวยอร์ก สหรัฐ  (2555)  และ  Digital Expressionism, The Suzanne Geiss Company  นิวยอร์ก สหรัฐ  (2556)   และ  Memonikos, Jim Thompson House  กรุงเทพฯ ไทย  (2556)  และ  Beware Wet Paint, ICA  ลอนดอน อังกฤษ  (2557)  และ  Beware Wet Paint, Fondazione SandrettoRe Rebaudengo  ตูริน อิตาลี  (2557)